مهدى موعود و يا كامل كننده بشر مىپذيرد دليل بر يك مهدى حقيقى و مصلح واقعى و حتمى بودن يك رهبر لايق و احتياج جهان به يك پيشوا مىباشد . زمزمه‌هاى باطل چون آوازهاى مهيج كه دلبستگىهاى مادى و عشق‌ها و شهوت‌هاى فاسد به بار مىآورد خود دليل احساس انسان نسبت به يك محبوب حقيقى است و نياز به راز با او . و از اينجا است كه گاهى گفته‌ايم موسيقى ، خود دليل خداشناسى است چنان كه هر سكه تقلبى دليل بر يك سكه درست است كه به اشتباه به او ، باطل پذيرفته شده است . بشر به دنبال محبوب جانش مىرود و زمزمه‌هاى عارفانه و نغمه‌هاى رحمانى در ذات او نهفته شده است و نماز و ساير عبادات به عنوان مصداق اكمل همين زمزمه‌هاى رحمانى مشروع شده است تا آوازهاى لهوى و صوفيانه روح او را لخت و بى ثمر نسازد و چون ترياك تخدير نكند . به هر حال اكثريت روحيه‌ها بدون رهبر امكان خوشبختى كمى دارند و قانون تكامل طبيعت ( خصوصا در انسان ) اقتضا دارد كه حتما ذات احديت كه آگاه بر افراد لايق است رهبرى حقيقى بر ايشان بگمارد تا نالايق‌ها سوء استفاده نكنند . اين روحيه‌ها رهبر مىخواهند و به دنبال رهبر مىروند ، اگر رهبر شايسته‌اى نيابند به دنبال باطل وجبت و طاغوت مىروند . اينهم بحثى در رهبرى از ديد روانشناسى بود كه تقديم شد . * * *